دانشگاهها با هوش مصنوعی علیه هوش مصنوعی
هوش مصنوعی دو سوی فرایند پذیرش دانشگاههای آمریکا را تغییر داده است. دانشآموزان برای نوشتن مقالههای پذیرش و انتخاب دانشگاه از ابزارهایی مانند ChatGPT استفاده میکنند و دانشگاهها نیز برای بررسی و ارزیابی درخواستها به سراغ همین فناوری رفتهاند. نتیجه، رقابتی تازه میان دانشآموزان و دانشگاههاست؛ رقابتی که میتواند آینده پذیرش در دانشگاههای معتبر را تغییر دهد.

به گزارش خبرنگار پايگاه خبري سروش امنيت به نقل از پيوست ،با این حال، بسیاری از دانشگاهها استفاده از هوش مصنوعی برای نوشتن مقاله را غیراخلاقی میدانند. این تناقض، پرسش تازهای را پیش کشیده است: وقتی دانشگاهها برای ارزیابی متقاضیان از هوش مصنوعی کمک میگیرند، چرا دانشآموزان نباید از همین ابزار برای افزایش شانس پذیرش خود استفاده کنند؟
کیت گیلبرتسون، فارغالتحصیل سال ۲۰۲۵ دانشگاه کالیفرنیا در برکلی که اکنون بهصورت تماموقت مقالههای متقاضیان ورود به دانشگاه را ویرایش میکند، میگوید اخیرا پیشنویسهای زیادی دریافت کرده که دیگر نشانی از ویژگیهای معمول نوشتههای نوجوانان در آنها دیده نمیشود.
گیلبرتسون میگوید: « نقصهای کوچک به من نشان میدهند که متن واقعا نوشته یک نوجوان ۱۷ ساله است.»
اما تغییرات به مقالههای پذیرش محدود نمیشود. تنها چهار سال از عرضه ChatGPT گذشته و هوش مصنوعی در همین مدت تقریبا تمام مراحل پذیرش دانشگاهی را دگرگون کرده است.
اکنون با نزدیک شدن به مهلت اول ژانویه برای ثبت درخواست در سامانه مشترک پذیرش دانشگاهها (Common App)، شمار بیشتری از دانشآموزان دبیرستانی از هوش مصنوعی برای آمادهسازی درخواستهای خود استفاده میکنند. برخی حتی چتباتها را جایگزین مشاوران پذیرش دانشگاه کردهاند؛ مشاورانی که خدماتشان گاهی هزاران دلار هزینه دارد.
در سوی دیگر، دانشگاهها با شتاب در حال بازنگری دستورالعملهای استفاده از هوش مصنوعی و بررسی آینده مقالههای پذیرش هستند. با این حال، همین دانشگاهها ابزارهای هوش مصنوعی را برای ارزیابی هزاران و گاهی دهها هزار درخواست پذیرش آزمایش میکنند.
دانشآموزان در این میان با نوعی استاندارد دوگانه روبهرو شدهاند، اگر دانشگاهها میتوانند از هوش مصنوعی برای ارزیابی مقالهها استفاده کنند، چرا دانشآموزان نتوانند از آن برای نوشتن استفاده کنند؟ وقتی همه برای پیش افتادن از دیگران به هوش مصنوعی متوسل میشوند، چرا آنها باید از این رقابت عقب بمانند؟
قوانین متفاوت در دانشگاههای مختلف
دفاتر پذیرش دانشگاهها در سراسر آمریکا تلاش میکنند چارچوب مشخصی برای استفاده از هوش مصنوعی در درخواستهای پذیرش تدوین کنند، اما رویکرد دانشگاهها یکسان نیست.
اشلی پالی، رئیس پذیرش دانشجویان کارشناسی موسسه فناوری کالیفرنیا (Caltech)، میگوید: «دانشآموزان در استفاده از هوش مصنوعی سریعتر از دفاتر پذیرش دانشگاهها حرکت میکنند.»
کلتک که از مراکز پیشرو در پژوهشهای هوش مصنوعی محسوب میشود، رویکردی انعطافپذیرتر و چندوجهیتر انتخاب کرده است. دفتر پذیرش این دانشگاه سال گذشته از میان هزاران متقاضی، کمتر از ۴۵۰ نفر را پذیرفت.
از نگاه پالی، فرایند پذیرش بیش از آنکه یک علم دقیق باشد، نوعی هنر است. او معتقد است رباتهای هوش مصنوعی به این زودی نمیتوانند جای کارشناسان حرفهای ارزیابی مقالهها را بگیرند.
بر اساس دستورالعمل کلتک، «جایگزین کردن صدا و لحن منحصربهفرد متقاضی با محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی» اقدامی غیراخلاقی محسوب میشود. در مقابل، استفاده از هوش مصنوعی برای «تولید پرسشها یا تمرینهایی که به آغاز فرایند ایدهپردازی کمک میکنند» مجاز است.
دانشگاه پنسیلوانیا نیز درباره استفاده از هوش مصنوعی برای تهیه توصیهنامههایی که مشاوران تحصیلی و معلمان مینویسند هشدار داده است.
تفاوت رویکرد دانشگاهها تنها به قوانین مربوط به متقاضیان محدود نمیشود. آنها در شیوه ارزیابی مقالهها نیز سیاستهای متفاوتی انتخاب کردهاند و بعضی از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده میکنند.
پالی میگوید: «نمیتوان فرمول کاملی طراحی کرد که دقیقا دانشجویان مناسب یک دانشگاه را انتخاب کند. همچنان به انسانهایی نیاز داریم که درخواستهای نوشتهشده توسط انسانهای دیگر را بخوانند.»
با وجود این، کلتک از نوعی سامانه هوش مصنوعی استفاده میکند که پژوهشهای علمی دانشآموزان را میخواند و پرسشهایی درباره آنها مطرح میکند. اعضای هیات علمی دانشگاه سپس پاسخها را بررسی میکنند.
دانشگاههای دولتی بزرگی مانند ویرجینیا تک نیز برای مدیریت حجم بالای درخواستها به آزمایش هوش مصنوعی روی آوردهاند. این دانشگاه در سال ۲۰۲۵ رکورد تازهای در تعداد درخواستهای پذیرش سال اول ثبت کرد و ۵۷ هزار و ۶۲۲ درخواست دریافت کرد.
البته این آزمایشها همیشه موفق نبودهاند.
دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل تصمیم خود برای امتیازدهی خودکار به مقالههای پذیرش بر اساس کیفیت نگارش را لغو کرد.
به گزارش روزنامه دانشجویی این دانشگاه، یکی از سخنگویان دانشگاه توضیح داده است که «استفاده گسترده از ابزارهای نگارش مبتنی بر هوش مصنوعی، کارایی امتیازدهی هوش مصنوعی به مقالهها را کاهش داده بود.»
به عبارت دیگر، گسترش استفاده دانشآموزان از هوش مصنوعی برای نوشتن مقالهها، ارزش استفاده دانشگاه از همین فناوری برای ارزیابی کیفیت نگارش را زیر سوال برده است.
آیا دوران مقالههای پذیرش دانشگاهی به پایان میرسد؟
در دوره جدید پذیرش، دانشگاههای بیشتری تصمیم گرفتهاند مقالههای تکمیلی را از الزامات درخواست حذف کنند.
دانشگاه تولین اعلام کرده دیگر مقالهای با موضوع «چرا تولین؟» را از متقاضیان درخواست نمیکند.
مایکل استرکر، سخنگوی این دانشگاه، به CNN گفته است که این مقاله طی سالهای اخیر نقش چندان مهمی در فرایند انتخاب دانشجویان ایفا نمیکرد. با این حال، او تایید کرده است که نگرانی درباره هوش مصنوعی نیز در تصمیم حذف این الزام موثر بوده است.
سوفی ساجنانی، فارغالتحصیل سال ۲۰۲۵ دانشگاه که یک شرکت مشاوره تخصصی پذیرش دانشگاه تاسیس کرده، رویکرد متفاوتی دارد.
او دانشآموزان تحت مشاوره خود را از استفاده از هوش مصنوعی برای ایدهپردازی اولیه منصرف میکند، اما با استفاده از این فناوری برای نوشتن متن مخالفتی ندارد.
وقتی از او پرسیده شد آیا این روند باعث نمیشود همه مقالهها شبیه یکدیگر شوند، پاسخ داد دانشآموزان امروزی با هوش مصنوعی بزرگ شدهاند و چتباتهای خود را طوری آموزش دادهاند که شبیه خودشان بنویسند.
به گفته او، ثبتنام در دوره آموزش سواد هوش مصنوعی شرکتش نیز بهشدت افزایش یافته است.
ساجنانی میگوید: «دلیل اینکه هنوز مقاله پذیرش دانشگاهی وجود دارد، نشان دادن لحظهای از رشد فردی است. فکر میکنم مسئله کمتر به خود نوشتن مربوط میشود و بیشتر به نمایش موقعیتهایی ارتباط پیدا میکند که دانشآموز تجربه کرده و نشان میدهد چگونه در نتیجه آنها رشد کرده است.»
البته همه دانشآموزان به استفاده از هوش مصنوعی برای نوشتن مقالهها علاقهمند نیستند، اما بسیاری کاربردهای دیگر آن را در فرایند پذیرش مفید میدانند.
انیسه علی، دانشآموز سال سوم دبیرستان در واشنگتن، به CNN میگوید: «احساس میکنم وقتی کسی از هوش مصنوعی استفاده میکند، دیگران تصور میکنند قصد دارد در فرایند تقلب کند. اما من آن را بیشتر راهی برای کشف ایدههایی میبینم که شاید خودم هرگز به آنها فکر نمیکردم.»
پالی نیز آیندهای را تصور میکند که مقالههای پذیرش نقش کمرنگتری در انتخاب دانشجویان ایفا کنند. با این حال، جایگزین احتمالی آنها از یک جهت حتی انسانیتر خواهد بود.
او میگوید: «در دنیای ایدهآل ما، همه متقاضیان در نوعی مصاحبه شرکت میکنند.»
اما این مصاحبه چگونه برگزار خواهد شد؟ پاسخ پالی روشن است: «بهصورت انسانی.»
هوش مصنوعی؛ ابزاری برای برابرتر کردن فرصتها
همه کاربردهای هوش مصنوعی در فرایند پذیرش دانشگاهی بحثبرانگیز نیستند.
فرایند ورود به دانشگاه از انتخاب موسسه آموزشی مناسب آغاز میشود. در این مرحله، هوش مصنوعی میتواند به دانشآموزانی کمک کند که بهتنهایی درخواستهای پذیرش خود را آماده میکنند یا خانوادههایشان توان پرداخت هزاران دلار به مشاوران خصوصی را ندارند.
امسال ChatGPT ابزار برنامهریزی دانشگاهی ویژه نوجوانان را معرفی کرد.
به گفته OpenAI، از جمله رایجترین درخواستهای کاربران از این ابزار میتوان به «با طرح پرسش به من کمک کن ایدههایم را توسعه دهم»، «درباره پیشنویسم بازخورد بده» و «کمکم کن شواهد و مستنداتم را بررسی کنم» اشاره کرد.
مایکل کوپنهفر، مدیر ارشد نوآوری راهکارهای ثبتنام در شرکت مشاوره آموزشی EAB، به CNN میگوید: «برای بسیاری از دانشآموزان، هوش مصنوعی همان مشاور پذیرش دانشگاهی است که توان پرداخت هزینهاش را ندارند. اکنون میتوانند به اطلاعات بیشتر و راهنماییهای دقیقتری نسبت به گذشته دسترسی پیدا کنند.»
بررسی EAB نشان میدهد هوش مصنوعی در تصمیم دانشآموزان برای انتخاب دانشگاههایی که قصد ارسال درخواست به آنها را دارند، نقشی پررنگتر از منابعی مانند وبسایت دانشگاهها و موتورهای جستوجو ایفا میکند.
در گزارش این موسسه، ۸۲ درصد از دانشآموزان شرکتکننده در نظرسنجی، هنگام پاسخ به پرسش درباره ابزارهای هوش مصنوعی مورد استفاده در جستوجوی دانشگاه، از ChatGPT نام بردهاند.
کریستین ویلسون که برای اداره آژانس بازاریابی خود در ویرجینیا نیز از هوش مصنوعی استفاده میکند، ابتدا برای پسرش رونان یک مشاور پذیرش دانشگاه استخدام کرد.
او میگوید مشاور فهرستی اولیه از دانشگاهها تهیه کرد، اما خانواده در نهایت با کمک هوش مصنوعی آن را بازنگری کردند.
ویلسون از Claude برای ساخت یک فایل اکسل شامل اطلاعات ۲۲ دانشگاهی استفاده کرد که پسرش سال گذشته برای پذیرش در آنها درخواست فرستاده بود.
این فایل هزینه تحصیل در هر دانشگاه را با در نظر گرفتن عواملی مانند درآمد خانواده و کمکهزینههای احتمالی تحلیل میکرد.
ویلسون میگوید: این ابزار «ساعتهای بسیار زیادی» از زمان تحقیق و بررسی او را صرفهجویی کرد.
او و پسرش تحلیل جداگانهای نیز درباره دانشگاههایی انجام دادند که تیم فوتبال، انجمنهای دانشجویی موسوم به Greek Life و دانشکدههای معتبر کسبوکار دارند.
رونان در نهایت دانشگاه فلوریدا را انتخاب کرد.
بونمی امنانجو نیز برای دختر ۱۷ سالهاش معیارهای مشخصی در انتخاب دانشگاه تعیین کرده است: دانشگاه باید در محیطی شهری واقع شود، کمکهزینه تحصیلی مبتنی بر شایستگی ارائه کند و از ترکیب متنوعی از دانشجویان برخوردار باشد.
او برای پسر بزرگترش مشاور پذیرش دانشگاه استخدام کرده بود، اما امسال خانواده تصمیم گرفتهاند به Claude تکیه کنند.
امنانجو میگوید: «استفاده از هوش مصنوعی برای جستوجوی این اطلاعات بسیار سادهتر از آن است که وبسایت تکتک دانشگاهها را بررسی کنیم و اطلاعات مورد نیازمان را پیدا کنیم.»
با این حال، خانواده او برای آمادهسازی خود درخواست پذیرش همچنان به روشهای سنتی پایبند است. به گفته امنانجو، دخترش برای نوشتن مقالههای پذیرش از هوش مصنوعی استفاده نخواهد کرد.
هوش مصنوعی در حال تغییر معیاری است که دانشگاهها سالها برای شناخت متقاضیان به آن تکیه کردهاند. مقاله پذیرش قرار بود فرصتی برای شناخت شخصیت، تجربهها و توانایی بیان دانشآموز باشد، اما اکنون تشخیص اینکه چه بخشی از آن حاصل توانایی فرد و چه بخشی محصول هوش مصنوعی است، دشوارتر شده است. در مقابل، همین فناوری میتواند هزینه مشاوره و جستوجوی دانشگاه را کاهش دهد و فرصت بیشتری در اختیار دانشآموزانی بگذارد که به خدمات مشاوره گرانقیمت دسترسی ندارند. مسئله دیگر صرفا مجاز یا ممنوع بودن استفاده از هوش مصنوعی نیست؛ دانشگاهها باید مشخص کنند در فرایندی که هر دو طرف از این فناوری استفاده میکنند، چگونه میتوان توانایی واقعی متقاضیان را سنجید و همزمان فرصت رقابت عادلانه را برای آنها حفظ کرد.
[author title=”نويسنده” image=”https://soroosheamniyat.ir/wp-content/uploads/2025/03/68ce8398-24e3-40b3-8f1a-cd664029e334.png”]مسعود اسدپور کارشناس امنيت وخبرنگار پايگاه خبري سروش امنيت[/author]
منبع : پيوست




