جاسوسی رایانهای عبارت است از دسترسی غیرمجاز و مخفیانه به دادهها، سامانهها و شبکههای رایانهای با هدف کسب اطلاعات محرمانه، حساس یا استراتژیک. این جرم میتواند به صورت داخلی یا خارجی باشد. در جاسوسی رایانهای داخلی، فرد یا گروهی که به سامانه یا شبکه دسترسی دارند، بدون اجازه صاحب یا مسئول آن، اطلاعات را کپی، حذف یا تغییر میدهند. در جاسوسی رایانهای خارجی، فرد یا گروهی که به سامانه یا شبکه دسترسی ندارند، با استفاده از روشهای نفوذ و هک به آن دسترسی مییابند. جاسوسی رایانهای میتواند اهداف نظامی، اقتصادی، سیاسی یا صنعتی داشته باشد. این جرم یکی از جدیترین تهدیدات علیه امنیت ملی کشورها محسوب میشود. قانون جرایم رایانهای با جرم انگاری جاسوسی رایانهای، سعی در حفاظت از اطلاعات حیاتی کشور دارد. در سالهای اخیر، موارد متعددی از جاسوسی رایانهای علیه زیرساختهای حیاتی کشورها گزارش شده است. ایران نیز به عنوان یکی از کنشگران فعال عرصه فضای سایبری، همواره در معرض تهدیدات جاسوسی رایانهای قرار دارد.
(منبع: دادنیک)
[author title=”نويسنده” image=”https://soroosheamniyat.ir/wp-content/uploads/2026/07/جرم-شناسی-رایانه-ای.webp”] لیلا امیری کارشناس ارشد حقوق و دبیر سرویس حقوقی پايگاه خبري سروش امنيت[/author]
