فیشینگ، کلاهبرداری و بحران اعتماد بخش مالی
براساس گزارش پايگاه خبري سروش امنيت ، بخش مالی تحت فشار فزایندهای از حملات فیشینگ پیشرفته و کلاهبرداری قرار دارد که باعث ضررهای مالی عمده و از بین رفتن اعتماد مشتری میشود.
به گزارش خبرنگار پايگاه خبري سروش امنيت به نقل از پلیس فتا ،درحالیکه فیشینگ سنتی برای سرقت دادههای حساس به ایمیلهای عمومی متکی بود، مجرمان سایبری اکنون از فیشینگ نیزهای هدفمند استفاده میکنند و از اطلاعات شخصی برای اعتبار استفاده میکنند، حملات مبتنیبر هوش مصنوعی، از جمله کلاهبرداری دیپفیک، به کلاهبرداران اجازه میدهد تا هویت مدیران بانک یا نمایندگان خدمات مشتری را جعل کرده و شناسایی را دشوارتر میکنند، از طرفی دیگر فیشینگ صوتی و فیشینگ پیامکی (smishing) نیز افزایش یافته است و کلاهبرداران شماره تلفنهای بانکی را تقلید میکنند و پیامکهای فریبندهای را برای فریب قربانیان باهدف افشای جزئیات مالی ارسال میکنند.
64 درصد از موسسات مالی گفتند که سازمان آنها در 12 ماه گذشته حوادث امنیت سایبری را تجربه کرده است، محققان همچنین دریافتند که 71 درصد از پاسخدهندگان، حملات روز صفر را به عنوان نگرانی اصلی برای حفاظت از برنامهها و APIها و پس از آن زمان ساکن (43 درصد) و عدمدید در لایه برنامه(38 درصد) را به عنوان نگرانی اصلی گزارش کردهاند.
طبق گزارش Netskope، مجرمینی که صنعت بانکی را هدف قرار میدهند، در درجه اول قصد ارتکاب کلاهبرداری مالی را دارند و به شدت به فیشینگ برای سرقت جزئیات حساب بانکی و اعتبار ورود به سیستم و مهندسی اجتماعی به عنوان یکی از مهمترین تهدیدهای امنیت سایبری در بانکداری، شامل تاکتیکهایی مانند فیشینگ، به روزرسانی نرمافزار جعلی، کلاهبرداری پشتیبانی از فناوری و تروجان متکی هستند.
فیشینگ به شکل ویژه جریان دارد و بسیاری از کارمندان بانک در هر ماه برروی پیوندهای فیشینگ کلیک میکنند، این پیوندها در منابع مختلف از جمله ایمیل، برنامههای پیامرسانی، رسانههای اجتماعی، تبلیغات و نتایج موتور جستجو ظاهر میشوند.
بر خلاف سایر بخشهایی که مهاجمان غالبا برنامههای ابری را هدف قرار میدهند ، مجرمان سایبری در صنعت بانکی سایتهای فیشینگ ایجاد میکنند که به وبسایتهای قانونی بانکی برای فریب قربانیان و تسهیل کلاهبرداریهای مالی شباهت دارند.
پاتریک هاردینگ، معمار اصلی پینگ هویت ، گفت: “92 درصد از شرکتها تنها در سال گذشته ضرر مالی را تجربه کردهاند، بسیاری از مجرمین سایبری در حال دستکاری صدا برای بهاشتراکگذاشتن اطلاعات مالی هستند، یا یک فیلم عمیق برای رهبری شرکتهای جعلی برای انتقال یا دریافت مقادیر گستردهای پول ایجاد میکنند.
فیشینگ و کلاهبرداری اعتماد مشتری را از بین میبرد و اعتبار بخش مالی را تهدید میکند
تلفات مالی قربانیان فیشینگ و کلاهبرداری بسیار زیاد است و بسیاری از آنها مبلغ قابلتوجهی از جمله پسانداز زندگی را در یک کلاهبرداری از دست میدهند، این اتفاق اغلب با پریشانی عاطفی همراه است، زیرا قربانیان تلاش میکنند نه تنها وجوه خود بلکه احساس امنیت آنها را نیز بازیابی کنند.
این فرسایش اعتماد، بهطور مستقیم بر اعتبار بانکها و موسسات مالی تاثیر میگذارد، در حقیقت، مشتریان اگر قربانی یک حادثه کلاهبرداری شوند، تعویض بانکها را درنظر میگیرند و احساس میکنند که این موسسه نتوانسته است پشتیبانی کافی را به آنان ارائه دهد.
یک عامل اصلی در بازگرداندن اعتماد، پاسخ بانک است، خواه هشدارهای تشخیص تقلب به موقع، بازپرداخت ضرر را ارائه دهند یا برای جلوگیری از حوادث مشابه در آینده اقدامات خود را انجام دهند، هنگامی که بانکها نتوانند این انتظارات را برآورده کنند، ممکن است مشتریان احساس نگرانی کنند، که این امر باعث کاهش اعتماد در بخش مالی میشود.
ازآنجاکه مؤسسات مالی همچنان پروندههای مربوط به کلاهبرداری را تجربه میکنند، تنظیم کنندهها خواستار اجرای استراتژیهای پیشگیری از کلاهبرداری بیشتر و جبران قربانیان کلاهبرداری هستند، عدم انجام این کار میتواند منجر به مجازات یا از دست دادن مشتری شود و باعث از بین رفتن بیشتر اعتمادبهنفس مصرفکننده در سیستم مالی شود.
جنیفر وایت گفت: “پیشگیری از کلاهبرداری مؤثر نه تنها باعث افزایش امنیت میشود بلکه باعث افزایش تجربه، حفظ و وفاداری مشتری نیز میشود.”
استراتژیهای امنیت سایبری
بهعنوان تهدیدهای سایبری درحال تحول، موسسات مالی باید استراتژیهای پیشرفته و نوآورانهای را اتخاذ کنند تا از مجرمان سایبری جلوتر بمانند، یکی از مؤثرترین نوآوریها استفاده از بیومتریک رفتاری است، این فناوری الگوهای تایپ کاربران، حرکات ماوس و رفتارهای ورود به سیستم را تجزیه و تحلیل میکند تا یک امضای دیجیتالی منحصربهفرد برای هر کاربر ایجاد کند.
مورد دیگر اتخاذ سیستمهای تشخیص تقلب در AI محور است.
با ایجاد پایه و اساس مدیریت و قابلیت حسابرسی Genai، شرکتهای FinTech میتوانند خود را برای خطرات اجتنابناپذیر متوقفکردن و فشار برای پذیرش Genai آماده کنند، در واقع، این مرحله منطقی بعدی است.
چارچوبهای امنیتی صفر اعتماد نیز به بخشی از استراتژیهای امنیت سایبری موسسات مالی تبدیل میشوند، صفر اعتماد به جای اینکه اعتماد براساس محیط شبکه را بر عهده داشته باشد، تحت این اصل عمل میکند که همه دسترسی، بدون در نظر گرفتن منشاء، باید تایید شود.
با به حداقلرساندن نقاط ورود احتمالی برای مهاجمان و اجرای معماری که بهطور پیش فرض اعتمادبهنفس کاربر یا دستگاه را به عهده نمیگیرد، سطح حمله سازمان را کاهش دهید، این رویکرد باعث تقویت احراز هویت میشود و خطر نقض دادهها را کاهش میدهد، در نهایت برنامههای آموزش مداوم و آگاهی برای کارمندان، در محافظت از دادههای مشتری، حفظ اعتماد و تقویت” SUNIK ” خدمات را به شکل جدی مدنظر قرار دهید.
بانکها درحال اجرای احراز هویت چندعاملی با تغییر به سمت راهحلهای بدون رمز عبور هستند، این موارد شامل گزینههای بیومتریک، مانند تشخیص صورت یا اسکن اثر انگشت، همراه با نشانههای سختافزاری یا دستگاههای ایمن است که مانع قویتری در برابر فیشینگ و سرقت اعتبار است، با از بین بردن اعتماد به رمزهای عبور، که میتواند در طرحهای فیشینگ بهخطر بیفتد، موسسات مالی درحال کاهش سطح حمله برای مجرمان سایبری هستند.
با نگاهی به آینده، ارتباطات شفاف، آموزش امنیت سایبری و سیاستهای حمایت از مصرفکننده برای بازسازی و حفظ اعتماد مشتری مهم خواهد بود و بانکهایی که ضمن اولویتبندی اعتمادبهنفس مشتری، اقدامات امنیتی نسل بعدی را اتخاذ میکنند، میتوانند استانداردهایی را برای امنیت سایبری مالی در سالهای آینده تعیین کنند.
[author title=”نويسنده” image=”https://soroosheamniyat.ir/wp-content/uploads/2025/03/68ce8398-24e3-40b3-8f1a-cd664029e334.png”]مسعود اسدپور کارشناس امنيت وخبرنگار پايگاه خبري سروش امنيت[/author]
منبع :
پلیس فتا
